مرگ چنین خواجه نه کاری ست خرد *

او جویبار بود ؛ نجیبانه و مترّنم ، راه خویش را می پیمود و همه ی خستگان پیرامونش را با نغمه ای دل انگیز و قطراتی به زلالی هرچه راستی و پاکدامنی ، جانی دوباره می بخشید.

او ابر ـ بهاران بود ؛ سخاوتمندانه و گوهر بار و بی آنکه استثنایی قایل شود ، بر همگان فرو می بارید و برایشان طراوت و خرّمی به ارمغان می آورد.

او اقیانوس بود ؛ وسعت روح سترگش حتی برای کسانی که عمری را در کنارش سپری کرده بودند ، همچنان ناشناخته و کرانه هایش دست نیافتنی بود.

او کوه بود ؛ سرافراز و بشکوه ؛ با ستیغی فلک فرسا و تسخیرناپذیر که دردی جانکاه را سالیانی دراز بردبارانه بر دوش کشید و در استقامتی آسمانی ، هرگز لب به شکوه نگشود.

و سرانجام ؛ او :

جاویدان یاد « دکتر وفا غفاریان » 2، اسطوره ی وفا و بخشندگی ، با انسانیتی حیرت انگیز و شرافتی مثال زدنی - که یکچند چون خورشید بر عرصه ی ارتباطات ایران اسلامی درخشید و - با غروب غم انگیز خویش ، اندوهی براستی ابدی را ، بر دل های یکایک کسانی که حتی یک بار فرصت همنیشنی اش را یافته بودند ، نشاند.

خدایش رحمت کناد .

دفتر روابط عمومی و امور بین الملل

شرکت مخابرات ایران

........................................

1 )  رودکی (- 329 هجری قمری )

2 ) 1335 - یکم بهمن 1390